Հայոց ցեղասպանության մասին թուրք ռեժիսորի ֆիլմը՝ «Սպի»-ն, ներկայացվել է Մոսկվայում

• 04.02.2015, 16:41
•  Տարածաշրջան,  Աշխարհ,  Սփյուռք

Թուրքական ծագմամբ գերմանացի ռեժիսոր Ֆաթիհ Աքինը նախօրեին Մոսկվայում ներկայացրել է իր նոր ֆիլմը՝ «Սպի»-ն, որը ներառվել է Վենետիկի 71-րդ կինոփառատոնի ծրագրում, հաղորդում է РИА Новости-ն՝ հղում անելով  կինոընկերության մամլո ծառայությանը՝ «ՄարսՄեդիա»-ին: Ֆիլմը ռուսական կինոթատրոններում կհայտնվի փետրվարի 19-ին: Կինոնկարի նկարահանումներին մասնակցել է յոթ երկիր՝ Գերմանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Կանադան, Լեհաստանը, Թուրքիան և Ռուսաստանը: Ռուսական կողմից որպես պրոդյուսերներ են հանդես եկել Ռուբեն Դիշդիշյանը և Արամ Մովսեսյանը: Կինոժապավենը պատմում է 1915 թվականին տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին: Հայոց Ցեղասպանության ժամանակ ֆիլմի գլխավոր հերոսը՝ Նազարեթը, կորցնում է իր ընտանիքը: Տարիներ անց նա պատահմամբ իմանում է, որ նրա երկվորյակ աղջիկները, հնարավոր է, փրկվել են: Նազարեթը սկսում է նրանց փնտրել՝ հարազատ Մարդին գյուղից հասնելով մինչև Մեսոպոտամիայի անապատը, այնուհետև նա ուղևորվում է դեպի Նոր Աշխարհ ՝Հավանա և Հյուսիսային Դակոտա:

«Ես սկսեցի նկարել այս ֆիլմը, որովհետև ինձ համար հաճելի չէր այն իրավիճակը, որը ստեղծվել է Թուրքիայում Հայոց ցեղասպանության թեմայի շուրջ, որի մասին արգելված է խոսել: Որպես նկարիչ՝ ինձ համար դա սխալ է, և ես որոշեցի բարձրացնել այս հարցը, որ դրա շուրջ քննարկում սկսվի», - պատմել է Աքինը: Ռեժիսորի խոսքերով Թուրքիայում բազմաթիվ երիտասարդներ չգիտեն, թե ինչ սարսափելի ողբերգություն է տեղի ունեցել 100 տարի առաջ: «Թուրքիան ցեղասպանությունը չի ճանաչում, սակայն այնտեղ արդեն քաղաքացիական շարժում կա, որը աճում և աճում է, հնարավոր է՝ իմ ֆիլմը ևս կարող է նպաստել, որ այս շարժումը ավելի բազմամարդ դառնա», - շարունակել է Աքինը՝ հավելելով, որ գլխավոր հերոսի պատմությունը նա իր միջով է անցկացրել:

«Ես աշխատել եմ «Սպի» ֆիլմի վրա յոթ տարի շարունակ: Ես Ցեղասպանության մասին ֆիլմ չեմ նկարել: Ես պարզապես պատմել եմ Մարդինից մի հայի պատմություն, ով ոչինչ չգիտեր քաղաքական անցուդարձի մասին: Ես սկսեցի այս ճանապարհորդությունը՝ ինքս ինձ հարցնելով, որ գուցե այս ֆիլմը կամու՞րջ դառնա: Արդյո՞ք այն կարող է միավորել նրանց, ովքեր ընդունում են Ցեղասպանությունը և նրանց, ովքեր այն չեն ընդունում», - ասել է Աքինը:

Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Ստամբուլում 2014 թվականի դեկտեմբերին, իսկ Երևանում ֆիլմը ներկայացվել է հունվարի 30-ին: «Թուրքիայում պրեմիերան միաժամանակ հրաշալի էր և տխուր։ Հրաշալի, քանի որ ֆիլմից հետո մարդիկ կիսվում էին իրենց տպավորություններով, քննարկում տեսածը, իսկ տխուր էր, քանի որ մենք չկարողացանք պայմանավորվել կինոթատրոնների հետ լայն վարձույթի մասին։ Մարդիկ վախենում էին սադրանքներից և բախումներից», - ասել է Աքինը: Նրա խոսքով ֆիմը լուռ և աննկատ ներկայացվել է 24 կինոթատրոններում: «Երևանում ֆիլմը ջերմ ընդունեցին, հայերն այլ կերպ են դիտում այս ֆիլմը: Մենք սկսում ենք տառապել առաջին կադրերից, որովհետև գիտենք, թե ինչ է տեղի ունենալու: Սա մեր մեջ ապրում է գենետիկ մակարդակում, մենք դրա հետ ծնվում ենք: Յուրաքանչյուր հայ ընտանիք իր պատմությունն ունի», - պատմել է Արևիկ Մարտիրոսյանը՝ գլխավոր հերոսի եղբոր կնոջ դերակատարը: Հիշեցնենք, որ Երևանում Հայաստանի նախագահը Սերժ Սարգսյանը ևս ներկա է գտնվել ֆիլմի պրեմիերային:

Կինոռեժիսորը պատմել է, որ Վենետիկի փառատոնից հետո նրա հասցեին սպառնալիքներ են հնչել թուրք ազգայնականներից: «Մենք այնքան էլ լուրջ չվերաբերվեցինք դրան, սակայն երբ մենք ֆիլմը ներկայացնում ենք, ես շարժվում եմ պահակախմբի ուղեկցությամբ: Մինչև ֆիլմի լույս տեսնելը ինձ Թուրքիայում շատ էին սիրում, իսկ հիմա ոչ ոք չի սիրում», - նշել է Աքինը:

Նա Վենետիկի և Բեռլինյան կինոփառատոնների մրցանակակիր է: Նրա դեբյուտը կայացել է 1998 թվականին «Արագ և առանց ցավի» ֆիլմով, որը ստացավ «Բրոնզե հովազ» Լոկառնոյում և «Pierrot» մրցանակը Մյունխենում: 2004 թվականին նրա «Գլուխը պատով» կինոժապավենը ստացավ Բեռլինյան կինոփառատոնի «Ոսկե արջ» և ՖԻՊՌԵՍՍԻ մրցանակները, ինչպես նաև ճանաչվեց որպես եվրոպական կինոակադեմիայի լավագույն ֆիլմ: